Rzucanie się na podłogę, krzyk, kopanie – wybuchy złości u małych dzieci potrafią wyglądać dramatycznie. W tym wieku dziecko nie umie jeszcze samo zatrzymać takiej fali. Uczy się tego latami, patrząc na dorosłych.
W trakcie wybuchu słowa niewiele dają, bo dziecko po prostu ich nie słyszy. Pomaga spokojna obecność: jesteś obok, nie krzyczysz i nie odchodzisz. Rozmowa o tym, co się stało, przyjdzie później – często przy przytulaniu.